De reacties had ik niet verwacht
Van domeinnaam tot echte lezers — een eerlijk verhaal
Met het kopen van een eigen domeinnaam begint er iets. Een persoonlijke online identiteit, een website die steeds van gezicht wisselt, en uiteindelijk de stap naar bloggen. Maar schrijven is één ding — gevonden worden is iets anders.
Na maanden posten op LinkedIn, weinig reacties en veel twijfel, volgde de ontdekking: de teksten hoorden niet op LinkedIn thuis, maar op de eigen site. LinkedIn als doorverwijzer, de blog als thuis.
Het resultaat? Meer dan 350 unieke bezoekers, 40% terugkerend — en lezers die gemiddeld meer dan twee keer zo lang blijven hangen als de verwachte leestijd.
Soms duurt het een zomer om iets te snappen wat achteraf heel simpel is.
Je eerste grijze haar… en ineens ben je Senior!
Ken je dat? Gisteren kon je heerlijk werken, ongestoord, alles liep goed. Maar vandaag voel je stress.
Niet van je eigen werk, dat is leuk en dat lukt.
Nee, van je jongere collega’s.
Dus wat dan wél? Want je bent uitgeput en dat begrijpt iedereen.
Stapje terug? Meer vergaderen? Meer delegeren? Meer vertrouwen hebben? Concessies doen op resultaten?
Nee. Nee. En nog eens nee.
Wat ik doe is simpel.
’s Ochtends doe ik mijn eigen werk.
’s Middags plan ik ruimte voor communicatie.
Rond koffietijd wandel ik met m’n hond.
En wat doe ik als laatste?
Toen ik dát ontdekte, ging er een deur voor me open.
Want ik zat toen in een tijd vol ‘moetjes’.
En dat wil ik niet meer het put me uit, niks vind ik meer leuk, elk briesje komt aan als een wervelwind.
Als creatief, visueel gericht persoon kan ik niet zoveel met moetjes, sterker nog ik weet niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan.
Sterker nog: dan wil ik bovenop het dak gaan staan schreeuwen m’n eigen wervelwind creëren om maar rust te vinden.